Blog Archives

Czym charakteryzuje się historia ogrodu zimowego?

Taka forma uprawy zieleni, popularna zwłaszcza w chłodniejszych klimatach, datuje swoje początki na przełom siedemnastego i osiemnastego stulecia. Wtedy to, wśród europejskiej arystokracji pojawiła się moda na budowanie przypałacowych szklarni. W nich natomiast hodowane i kultywowane były egzotyczne gatunki roślin pochodzących z krajów tropikalnych, a więc nieodpornych na surowe, mroźne zimy charakterystyczne dla naszego kontynentu. W dziewiętnastym wieku zaczęto wznosić takie budowle również w miejscach publicznych, z przeznaczeniem parków miejskich, miejsc spotkań czy też jako poletka eksperymentalne dla botaników i naukowców badających obcą roślinność. Historia ogrodu zimowego nie skończyła się jednak na wielkich, masywnych budowlach, ale w wersji zminiaturyzowanej dotarła do zwykłych domostw. Ogrody takie używane są współcześnie jako zimowa  przestrzeń wypoczynkowa dla domowników czy też miejsce uprawy roślin dekoracyjnych, warzyw, owoców jak również ziół.

 

Cześć, mam na imię Romuald. Na blogu, na którym się znajdujesz aktualnie, chciałbym poruszać kwestie wszechobecnej wiedzy, edukacji oraz kariery. Jeśli interesujesz się tymi tematami, zapraszam Cię do lektury 🙂

NAJBARDZIEJ URZEKAJĄCE POSTACI

Są to jedne z naj­bardziej urzekających postaci greckiej mitologii: „Moj- ry, córki Konieczności, w białych sukniach, a prze­paski mają na głowach, Lachesis, Kloto i Atropos. Śpiewają zgodnie z Syrenami. Lachesis o przeszłości śpiewa, Kloto o tym, co jest, Atropos o tym, co bę­dzie.” [Państwo, XIV, 617 C, tłum. W. Witwicki.] Ti- maios, wpływowy, późny dialog, powtórnie odwołuje się do technologii, by objaśnić porządek wszechświa­ta, i mówi o twórcy kosmosu jako idealnym rzemieślni­ku, który wytoczył sferę gwiazd stałych, tak jak czyni to stolarz z drewnem na swej obrabiarce, ugniatając metafizyczne pierwiastki, tak jak garncarz gniecie swą glinę. Człowiek w micie Timaiosa jest miniaturowym ożywionym światem, wymodelowanym przez mniej boskich rzemieślników: aby wytworzyć kość, urabiali materię, jak piekarz gniecie chleb, i nasycili ją szpi­kiem; by uformować czaszkę, wytoczyli kość na obrabicirce.

Cześć, mam na imię Romuald. Na blogu, na którym się znajdujesz aktualnie, chciałbym poruszać kwestie wszechobecnej wiedzy, edukacji oraz kariery. Jeśli interesujesz się tymi tematami, zapraszam Cię do lektury 🙂

FACHOWOŚĆ I KONCEPCJA

Fachowość rzemieślnika korespon­dowała z jego uporządkowaną koncepcją “Funkcjonowa­nia sprawiedliwego społeczeństwa: utopia Platona to państwo złożone wyłącznie z rzemieślników, którego władcy uczą się swego fachu przez całe życie — praw­dziwa technokracja. Jakkolwiek Platon nie lubił pracy fizycznej, cenił u rzemieślników umiejętność tworze­nia zgodnie z wcześniej wymyśloną formą. Platoński świat idei był w istocie serią doskonałych modeli, z których pochodzą niedoskonałe obiekty świata ma­terialnego. W pięknym kosmologicznym micie, który kończy Państwo, Platon opisywał niebiosa obracające się wo­kół „wrzeciona konieczności”: oś i hak ze stali podpie­rają osiem kręgów, którymi są sfery niebieskie. Daje w nich honorowe miejsce Mojrom, które przędą, mie­rzą i w końcu przecinają nić życia.

Cześć, mam na imię Romuald. Na blogu, na którym się znajdujesz aktualnie, chciałbym poruszać kwestie wszechobecnej wiedzy, edukacji oraz kariery. Jeśli interesujesz się tymi tematami, zapraszam Cię do lektury 🙂
error: Content is protected !!